இறங்கர்பா

பெண்ணே,
பூ இனம், வண்டினம்
இரண்டிற்கும்
உன் மேல் சினம்

செடி கொடிகளுக்கு கோபம்,
பூக்களுக்கு ஏக்கம்;
கரு வண்டிர்க்கும் சோகம் -
தத்தம் வம்சம் அழிவது
கண்டு, வருத்தம்.

பூக்களுக்கு ஏக்கம்:
கொடியிடையாள்,
காதல் போகி - உல்லாசக் கரு வண்டு,
உன் தேன்பழா செவ்விதழ்
வாடைக்காற்றால் மோகம் கொண்டு,
தினம் உன்
பூ இதழையே மொய்ப்பதால்...

வண்டிர்க்கு சோகம்:
கருவிழியாள்,
சிற்றின்ப சுகி - காமுறும் காதல் வண்டு,
போதை தரும் உன்
மலரிதழ் தேன் உண்டு
மயங்கி, சகி
தன்னைச் சேர கூடு திரும்பாததால்...

உன் அழகில் மூர்ச்சையாகி
தம் வம்சம் விருத்தியாகாமல்
போன பூ, வண்டு இனதிர்க்கு
என் இறங்கலை தெரிவிக்கின்றேன்

என் நிலா

நீ
அழகு தேவதை
வெட்கப் பதுமை
உயிர் ஓவியம் -
வெண் நிலா

காதலன் எனக்கு
தினம் மெல்ல
திரை விலக்கி
உனைக் காட்டினாய் -
வளர்பிறை

பார்க்கப் பார்க்க
பால் முகம்
குளிர் தேகம்
வளர்ந்ததென் காதல் தீ
மோகம் முழுமை -
பௌர்ணமி

என்
மோக அக்னி
மூச்சுக் காற்று
காதல் வேள்வி
உனை உருக்கியாதோ? -
தேய்பிறை

நீ இல்லாவிடில்
என் மனவானம்
சூனியம் - உணர்கிறேன்
அமாவாசை

எனக்காக வளர்ந்து,
என்னால் தேய்ந்து;
காதலி நீ -
என் நிலா

நானும் நிலவும் குளிர் காய்ந்தத் தருணம்

நிலா பெண் குளிர் காய்கிறாள்..., தனிமயில் -
இல்லை, துணைக்கு நானும்,
அவள் அழகை ரசித்து கொண்டு..., மறைவில்